Kanapy pamiętają więcej emocji niż niejeden rodzinny obiad. Na ich tapicerce toczą się rozmowy, ciche zwierzenia i gorące dyskusje. Zostają tam ślady codziennego życia – od porannej kawy po zimne ognie z sylwestrowej nocy. Nic dziwnego, że mówimy czasem o „płonących emocjach”.
W świecie tkanin obiciowych dobrze jednak, gdy ogień pozostaje tylko metaforą. W rzeczywistości w meblach tapicerowanych bywa on bardzo realnym zagrożeniem. Dlatego bezpieczeństwo materiałów stosowanych w meblach od wielu lat jest przedmiotem szczegółowych badań i regulacji.
W latach 70. w Wielkiej Brytanii kilka tragicznych pożarów zwróciło uwagę na łatwopalność materiałów stosowanych w meblach. Jednym z najbardziej wstrząsających był pożar sklepu Woolworths w Manchesterze w 1979 roku. Ogień rozprzestrzenił się tam błyskawicznie, a w wyniku zdarzenia zginęło dziesięć osób.
Katastrofa ta stała się jednym z impulsów do zaostrzenia przepisów dotyczących bezpieczeństwa materiałów w meblach tapicerowanych. W efekcie w 1988 roku wprowadzono Furniture and Furnishings (Fire) (Safety) Regulations – regulacje, które do dziś uchodzą za jedne z najbardziej rygorystycznych standardów bezpieczeństwa dla mebli tapicerowanych na świecie.
Co ciekawe, w wielu takich pożarach źródłem zapłonu nie był wcale otwarty płomień, ale niewielki żar – na przykład tlący się papieros pozostawiony na kanapie.
Test papierosa
Dlatego w badaniach bezpieczeństwa materiałów obiciowych symuluje się właśnie takie sytuacje. Jednym z podstawowych sprawdzianów jest tzw. test papierosa.
W laboratorium fragment siedziska pokryty badaną tkaniną umieszcza się na konstrukcji przypominającej narożnik kanapy. Na powierzchni materiału kładzie się tlący się papieros i pozostawia go do całkowitego wypalenia.
Przez kilka minut w laboratorium właściwie nic się nie dzieje – tylko powoli żarzy się niewielki punkt na tkaninie. I właśnie wtedy widać, czy materiał pozostanie stabilny, czy zacznie się tlić.
Gdy bada się samą tkaninę
W przypadku badań samej tkaniny procedura wygląda nieco inaczej. Niewielką próbkę materiału umieszcza się w specjalnej ramce laboratoryjnej i poddaje działaniu niewielkiego płomienia przez kilka sekund.
Następnie obserwuje się, czy materiał się zapali, jak szybko ogień rozprzestrzenia się po jego powierzchni oraz czy tkanina gaśnie po usunięciu źródła ognia.
Różne włókna – różne reakcje na ogień
Różne włókna reagują na ogień w zupełnie inny sposób. Bawełna – jako włókno naturalne – stosunkowo łatwo się zapala i pali się płomieniem. Poliester zachowuje się inaczej: pod wpływem wysokiej temperatury zwykle się topi i kurczy, a po usunięciu źródła ognia płomień często gaśnie.
Dlatego reakcja tkaniny na ogień nie zawsze jest tak intuicyjna, jak mogłoby się wydawać. Wbrew popularnemu przekonaniu „naturalne” nie zawsze oznacza „bezpieczniejsze”.
Różnicę tę można zauważyć nawet w bardzo prosty sposób. Paląca się bawełna pachnie podobnie jak spalony papier, ponieważ oba materiały zbudowane są z celulozy. Poliester natomiast podczas topienia wydziela zapach charakterystyczny dla tworzyw sztucznych. To drobny szczegół, ale dobrze pokazuje, jak różne mogą być reakcje włókien na działanie wysokiej temperatury.
Bezpieczeństwo jako parametr materiału
Dla producentów mebli testy palności są czymś więcej niż tylko formalnością. To jeden z parametrów bezpieczeństwa, który – obok odporności na ścieranie czy łatwości czyszczenia – coraz częściej pojawia się w specyfikacjach materiałowych.
W praktyce oznacza to również większą odpowiedzialność producentów za dobór materiałów stosowanych w meblach tapicerowanych. Właściwości tkaniny mogą bowiem wpływać nie tylko na komfort użytkowania, ale również na bezpieczeństwo w codziennych sytuacjach.
W ofercie firmy Nastex znajduje się kilka kolekcji tkanin, które uzyskały certyfikat potwierdzający pozytywny wynik testów palności. Należą do nich między innymi Alfa, Antique, Bonito, Royal, Sibilo, Sima oraz Spark.
Na szczęście tkaniny można sprawdzić nie tylko w laboratorium
Bezpieczeństwo tkanin obiciowych to nie tylko wyniki badań, ale także świadomy wybór materiału dopasowanego do sposobu użytkowania mebla. Parametry techniczne mają znaczenie, jednak równie ważne jest to, jak tkanina zachowuje się w codziennym kontakcie.
Dlatego tkaniny najlepiej poznaje się nie tylko w testach laboratoryjnych, ale również w bezpośrednim doświadczeniu, oglądając ich strukturę, kolor i sposób, w jaki pracują na meblu.
Zapraszamy do naszego showroomu, gdzie można zobaczyć kolekcje tkanin Nastex na żywo, dotknąć materiałów i spokojnie porównać różne rozwiązania stosowane w meblach tapicerowanych.